وبلاگ شخصی محمدحسین تنسخ

در بین بیماری های نیشکر در ایران، مهم ترین بیماری، سیاهک نیشکر است که در رقم NCo31o از اهمیت اقتصادی زیادی برخوردار است و درصد آلودگی در مزارع بازروئی (راتون) پیوسته در حال افزایش است.

علائم بیماری سیاهکنیشکر:

علائم بیماری سیاهک نیشکر sporisorium scitamineum کاملا مشخص و آشکار است و به همین دلیل جزو اولین بیماری هایی است که در نیشکر گزارش شده است.

در اثر آلودگی اولیه، شلاق های سیاهکی بلند، غیر منشعب و ضخیمی در قسمت انتهایی ساقه به وجود می آید. طول شلاق ها تا 5/1 متر نیز می رسد که بعد از اندکی رشد، به سمت پایین کمانه می کنند.

در اثر آلودگی ثانویه، شلاق های سیاهکی در جوانه های جانبی ساقه نیز ممکن است به وجود بیاید. ولی دارای اندازه ی کوچک تری هستند که بعدها، غشاء مزبور پاره شده و اسپورهای رسیده در فضا پخش می شوند.

هر شلاق سیاهکی حاوی میلیون ها اسپور (تلیوسپور) سیاه رنگ قارچ است.

در ارقام خیلی حساس، بوته ی آلوده ظاهری علفی به خود می گیرد و برگهای چنین بوته ای معمولاً کوچک، باریک و افراشته به نظر می رسند و ساقه های آلوده نسبت به ساقه های سالم بلندتر و باریک تر هستند.

در موارد استثنایی، گال هایی در ساقه های آلوده در محل اتصال ساقه های جانبی به ساقه اصلی به وجود می آیند که درون آنها مملو از اسپورهای بیماری است.

در برنامه اصلاح نباتات ایران، ضروری است تلاقی هایی جهت به دست آوردن رقم های مقاوم نسبت به این بیماری در دستور کار قرار گیرد.